przedstawienia jasełkowe

Widowiska jasełkowe co roku gromadzą w kościołach rzeszę wiernych. Jest to ogniwo nierozerwalnie splecione z celebracją Bożego Narodzenia. Samo święto Bożego Narodzenia obchodzone jest w naszej wierze od 354r., a data 25 grudnia została ustalona prawdopodobnie przez św. Augustyna. W tym dniu obchodzono pogańskie święto Mitry, czyli boskiego Słońca, aby je osłabić, ustalono ten dzień jako datę narodzin Jezusa.

Pomysłodawcą szopki bożonarodzeniowej był sam św. Franciszek. W XIII wieku w Asyżu jako pierwszy stworzył, upamiętnioną historycznie, szopkę opowiadającą o historii narodzin Jezusa. Jednakże już w rzymskich katakumbach odnaleziono obrazy podobne do współczesnych szopek – była tam Maryja z Dzieciątkiem, obok ubogi żłobek, Trzech Króli, i różne zwierzęta. Aczkolwiek tak naprawdę tradycja ta zostało rozpowszechniona właśnie przez św. Franciszka i jego zakon. W przedstawieniach oczywiście nie brakowało ukochanych braci mniejszych św. Franciszka- był i osiołek, i wół, i owieczki.

Poprzez zakon Franciszkanów tradycja jasełkowa dotarła do naszego kraju i jest co roku z równym zapałem i chęciami, przygotowywana oraz oglądana, szczególnie przez najmłodszych. Samo słowo „jasełka” pochodzi od staropolskiego słowa „jasło” czyli żłób. Jasełka zawsze opierają się na ewangelicznych opowieściach o narodzinach Mesjasza. Ich istotą spisek Heroda, który doprowadził Maryję i Józefa do ubogiej stajenki i przyjście Boga na świat, następnie pokłon Trzech Króli i pasterzy, oraz pojawienie się Gwiazdy Betlejemskiej. Praktycznie nie ma dwóch identycznych scenariuszy, każdy reżyser interpretuje i przedstawia w inny sposób historie jasełkowe. Jest jednak jeden element niepodważalnie łączący każde przedstawienie- w centralnym miejscu zawsze ustawiony jest ubożuchny żłobek, jako symbol Boskiego miłosierdzia i miłości do ludzi.